Πολιτικής Εγκώμιον (Εκδ. ΗΡΟΔΟΤΟΣ, 2019)

Το πρόβλημα στην πολιτική σκηνή σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε όλες τις χώρες και υπερεθνικές οντότητες που επαγγέλλονται τη Δημοκρατία ως πολίτευμα διακυβέρνησης, είναι ότι τελούν σε πολύ μεγάλη απόσταση από αυτήν, την πραγματική Δημοκρατία με θεσμούς στηριγμένους στη γνώμη ως συγκέντρωση πρωτογενούς εξουσίας των πολιτών.
Έτσι η εξουσία καθίσταται το «Εμόν Παίγνιον» στα χέρια των πολιτικών σαλτιμπάγκων στο πλαίσιο της εγκαθιδρυμένης κατά καιρούς ιδεολογίας και διαμορφούμενης εξουσίας του κράτους, της επανάστασης, του Πύργου, της γραφειοκρατίας και της ολιγαρχίας των αγορών στον σύγχρονο κόσμο. Ο τρόπος όμως με τον οποίο δικαιώνεται ο άνθρωπος, η ύπαρξή του, είναι η Πολιτική.

Στο πεδίο της μη Πολιτικής (τη μεταλλαγμένη ως Πολιτική, την οποία βιώνουμε σήμερα), η ηθική πολλάκις τίθεται ως ευγενές άλλοθι, ως ο αποτελεσματικός μηχανισμός εκείνος, που σέρνει τους ανθρώπους απ’ τη μύτη και διαιρεί σε υποχείρια και σε εχθρούς ακόμη και λαούς με συνεκτικό πολιτισμικό ιστό.

Η σημερινή κατάσταση στην Ελλάδα – Ευρώπη και διεθνώς απαιτεί την τροφή του πραγματικού επαναστάτη, «την κόκκινη πιπεριά», χρειάζεται τον επαναστάτη αλλαγής των θεσμών για την επάνοδο στην Πολιτική, και όχι σε υποκατάστατο αυτής, ώστε να αναμένουμε το κάτι, πάνω στο απόλυτο τίποτα, της εγκαθιδρυμένης ιδέας της παγκόσμιας νέας τάξης πραγμάτων.

Στο βιβλίο αυτό περιλαμβάνεται θεματική με τον ανωτέρω προβληματισμό και η  συμβολή του συνοψίζεται κυρίως στο θέμα  επάνοδος της Πολιτικής, με τον άνθρωπο παρόντα και λέγοντα αλλά και με τον άνθρωπο ως πολίτη πράττοντα.