ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΕΝ ΚΥΡΙΩ Ο ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΣ Π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ.

12742634_1037107062979490_7361690451056862725_n
Σαν κεραυνός εν αιθρία ήρθε η δυσάρεστη είδηση του θανάτου του σεβαστού Ιερέα πατρός Νικολάου στις 17 Φεβρουαρίου μετά από ολιγοήμερη ασθένεια.
Η εξόδιος ακολουθία εψάλλει στον ιερό Ναό της Υπαπαντής του Κυρίου Μακρυνής την επομένη ημέρα από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Φωκίδας κ.κ Θεόκτιστο και δέκα οκτώ Ιερείς και ετάφη στο κοιμητήριο της Μακρυνής, σύμφωνα με επιθυμία της οικογένειας του.
Ο παπα-Νίκος γεννήθηκε στις 3 Αυγούστου 1950 στην Μακρυνή Φωκίδας από τον Κωνσταντίνο και την Γεωργία Σωτηρωπούλου.
Σε ηλικία 11 ετών έμεινε ορφανός από τον πατέρα του. Έτσι μαζί με την αξιοθαύμαστη μητέρα του ανέλαβε να μεγαλώσει και να τακτοποιήσει τις τρείς μικρότερες αδελφές του και να κάνουν καλές οικογένειες.
Αργότερα παντρεύτηκε την χωριανή του Ελένη Αναδιώτη, που αποδείχθηκε άξια συνοδοιπόρος στην Ιερατική του πορεία, ο θεός τους αξίωσε να αποκτήσουν ένα γιό τον Κωνσταντίνο και δύο εγγονάκια.
Ο Μητροπολίτης Φωκίδας Χρυσόστομος τον χειροτόνησε στις 3 Ιανουαρίου 1982 Διάκονο και στις 18 Ιανουαρίου του ιδίου έτους Πρεσβύτερο. Από την 1 Φεβρουαρίου του 1982 τοποθετήθηκε Εφημέριος του Ιερού Ναού Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου Μαλανδρίνου.
Για περισσότερα από 30 χρόνια εκτελούσε τα καθήκοντα του με αγάπη για τους ενορίτες του, με πραότητα και καλοσύνη παρά τα διάφορα προβλήματα που είχε.
Αγάπησε το χωριό μας , όπου και διέμενε ως μόνιμος κάτοικος μα ιδιαιτέρως αγαπούσε τα παιδιά που συνεχώς τα παρακολουθούσε να παίζουν στην αυλή του σχολείου αλλά και μέσα στην Εκκλησία ποτέ δεν είχε μαλώσει παιδί που έκανε φασαρία.
Επί των ημερών του χτίστηκε ο νέος Ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου για τον οποίο καμάρωνε , που αξιώθηκε να τον λειτουργήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Επίσης χτίστηκαν οι Ναοί της Αγίας Παρασκευής ,Προφήτη Ηλία , Αγίου Αθανασίου και επισκευάστηκαν και Ιεροί Ναοί του Αγίου Νικολάου και της Παναγίας.
Για την διακονία του στην εκκλησία τιμήθηκε από τον Σεβασμιώτατο Μακαριστό Μητροπολίτη κ. Αθηναγόρα με τα οφφίκια του Οικονόμου και του Πρωτοπρεσβύτερου.
Παράλληλα διορίστηκε Αρχιερατικός Επίτροπος της περιφέρειας Λιδωρικίου και ο Σεβασμιώτατος κ. Θεόκτιστος του απένειμε τον τίτλο του ισόβιου Αρχιερατικού Επιτρόπου.
Τα τελευταία χρόνια η υγεία του δεν του επέτρεπε να επιτελεί το λειτουργικό του έργο, όπως θα ήθελε , όμως είμαι σίγουρος ότι προσευχόταν για όλους μας και χαιρόταν για την πνευματική μας πρόοδο και για τον ότι καλό συνέβαινε στο χωριό μας.
Πιστεύω ότι έφυγε ικανοποιημένος γιατί ό Θεός του χάρισε ευλογίες στη ζωή του.
Στην όλη του ζωή πάλεψε και κέρδισε πολλά. Θα είχε πολύ περισσότερα καταφέρει αν δεν είχε την ορφάνια ,αν είχε την δυνατότητα να σπουδάσει και αν δεν τον ταλαιπωρούσαν οι ασθένειες.
Απέδειξε όμως ότι ο άνθρωπος μπορεί να φανεί χρήσιμος στην κοινωνία και ας έχει αντιξοότητες και δυσκολίες, φτάνει να έχει τη βοήθεια του Θεού για να παλέψει μέσα στο στάδιο των δοκιμασιών.
Ο Θεός άς αναπαύσει την ψυχή του και να τον καταστήσει λειτουργό στο ουράνιο θυσιαστήριο μαζί με τους Αγγέλους.

ΠΑΠΑ-ΑΝΔΡΕΑΣ ΜΑΝΙΤΑΡΑΣ